Είναι φορές που πραγματικά σκεφτόμαστε ποια ομάδα να επιλέξουμε και σκεφτόμαστε πολύ αυστηρά τα κριτήρια. Οι πιο πολλοί επιλέγουν ομάδες με μπόλικο ρευστό και με πλάνο για μεταγραφές. Λίγοι επιλέγουν να μην έχουν ανοιχτό το πρώτο μεταγραφικό παράθυρο κι ελάχιστοι μικρές ομάδες χωρίς μπάτζετ και πολλά λεφτά.

Διαλέγοντας μια μεγάλη ομάδα με αρκετά χρήματα, εννοείται πως κανείς δεν εγγυάται τις μεγάλες επιτυχίες. Πρέπει οι ίδιοι να είμαστε ικανοί για να ανταποκριθούμε στο συναγωνισμό και στους πολλούς και μεγάλους στόχους της ομάδας αυτής. Με τα λεφτά παίρνουμε ό,τι θέλουμε και όποιον θέλουμε και το αποτέλεσμα είναι το λογικό. Αν είσαι καλός τα σαρώνεις όλα. Αν δεν είσαι, απλά καθυστερείς τις επιτυχίες. Οι μεγάλες ομάδες στο παιχνίδι παίζουν και χωρίς σύστημα. Δεν είναι ανακριβές, είναι λογικό…

Διαλέγοντας να μην έχεις ανοιχτό το πρώτο παράθυρο μεταγραφών έχει πολλές διαφορές. Παίρνοντας δυνατή ομάδα, απλά σε καθυστερεί στη διαμόρφωση του συλλόγου από την αρχή. Παίρνοντας μεσαία ομάδα σου δίνει τη δυνατότητα να δουλέψεις με το ρόστερ και να δεις τα κενά για να προχωρήσεις εύλογα στις αλλαγές που θες να κάνεις και τις προσθήκες. Παίρνοντας όμως μικρή ομάδα, πρέπει να δουλέψεις πολύ σκληρά το ρόστερ, γιατί δεν έχεις παίχτες να πουλήσεις, αδυνατείς να αγοράσεις κάποιους που θα φέρουν αλλαγές και το τιμ της προπονητικής ομάδας μένει αδύναμο.

Παίρνοντας μικρή ομάδα, με ανοιχτό το πρώτο παράθυρο, δεν υπάρχει καμία διαφορά. Τα λίγα χρήματα και τα μικρά συμβόλαια αδυνατούν να σε βοηθήσουν να φτάσεις στην κορυφή. Πρέπει να δουλέψεις σκληρά, σωστά τις τακτικές σου και τα λίγα χρήματα να τα φυλάξεις για κάτι στο πολύ μακρινό μέλλον. Η μικρή αξία των παιχτών δεν εγγυάται λεφτά από πωλήσεις και οι λίγες επιτυχίες δεν καλύπτουν τα έξοδα του συλλόγου. Θέλει υπομονή που λίγοι έχουν και λίγοι ασχολούνται συνεπώς.

Οπότε με βάσει τα παραπάνω λεγόμενα τα χρήματα καθιστούνται απαραίτητα ως προς την επιλογή. Κάτι που πρέπει να αλλάξει, ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται…