Μίνι περίοδος εκπλήξεων ξεκινάει από σήμερα στις μόνιμες στήλες της αρχικής σελίδας, περίοδος που θα συνεχιστεί και τις αμέσως επόμενες μέρες. Πιο συγκεκριμένα λοιπόν, για να αλλάξουμε λίγο την μέχρι στιγμής ρουτίνα, το σημερινό άρθρο της στήλης «Όχι στις αποΜιμήσεις» θα γραφτεί από εμένα (stelios13), ενώ αύριο ο Μίμης θα βγάλει την δική του πράσινη κάρτα. Οι εκπλήξεις βέβαια δεν σταματάνε εδώ, μιας και την Κυριακή σας περιμένει μία ακόμη που ελπίζουμε να σας αρέσει.

Η στήλη «Όχι στις αποΜιμήσεις» αναφέρεται κατά κύριο λόγο σε θέματα που αφορούν το Football Manager αυτό καθ’ εαυτό, σε αντίθεση με την «Πράσινη Κάρτα» που έχει μια πιο γενική θεώρηση των αθλητικών δρώμενων. Μιας και έγινε αυτή η αλλαγή στους αρθρογράφους και σεβόμενος τον χαρακτήρα της στήλης που με φιλοξενεί, θα προσπαθήσω να κάνω μία σύμπλευση των δύο αυτών ταυτοτήτων. Έτσι σήμερα θα αναφερθώ σε μία ιστορική τακτική και το πώς αυτή μπορεί να εφαρμοστεί και στο FM. Η ιδέα αυτή πρωτοξεκίνησε στο άρθρο για το 4-4-2 και ίσως να συνεχιστεί και στο μέλλον από την στήλη της πράσινης κάρτας. Σήμερα λοιπόν θα αναφερθώ σε μία ομάδα που τράβηξε πάνω της τα βλέμματα με το ποδόσφαιρο που απέδωσε, και σε μία κορυφαία τακτική, δημιούργημα του καλύτερου ίσως προπονητή όλων των εποχών. Αναφέρομαι φυσικά στον sir Alex Ferguson και την ομάδα της Manchester United που κατέκτησε το champions league το 1999.

Από τις ομάδες του εξωτερικού, λίγες είναι αυτές που έχουν κερδίσει την συμπάθεια και την εκτίμηση μου, ενώ ελάχιστες είναι αυτές που δηλώνω φίλος τους. Η κυριότερη εξ’ αυτών είναι η Manchester United. Ο λόγος είναι ότι οι «κόκκινοι διάβολοι» εκείνη την εποχή, είχαν καταφέρει να συνδυάσουν πολλά διαφορετικά γνωρίσματα σε ένα μόνο στυλ παιχνιδιού. Έφτιαξαν έτσι ένα σύνολο που μπορούσε να αποδώσει και γρήγορο ποδόσφαιρο αλλά και αργό παιχνίδι πρωτοβουλίας. Και παιχνίδι απ’ τον άξονα και παιχνίδι από τα άκρα. Μία ομάδα που ήταν εξ ίσου καλή τόσο στα αμυντικά, όσο και στα επιθετικά της καθήκοντα. Είχαν βρεί έτσι μία φοβερή ισορροπία που έπαιρνε το καλύτερο δυνατό απ’ όλες τις μονάδες που είχε ο Fergi στην διάθεση του.

Οι μονάδες βέβαια αυτές αποτέλεσαν και τα βέλη στην φαρέτρα του Σκωτσέζου τεχνικού, ο οποίος αυτό που έκανε ήταν να βρεί την κατάλληλη τακτική για να τα αξιοποιήσει στο έπακρο. Με έναν τερματοφύλακα – κέρβερο κάτω απ’ τα δοκάρια (Schmeichel), με έναν βράχο center back (Stam) και αξιόπιστους αμυντικούς δίπλα του (Irwin,Neville) έδεσε την αμυντική του λειτουργία σωστά, για να αφήσει πιο ελεύθερη την μεσαία του γραμμή που τότε ήταν και η κορυφαία στον κόσμο. Αμυντικός χαφ – σκύλος, που καθάριζε κάθε φάση ( Keane), ένα απίστευτο μυαλό με ένα καταπληκτικό πόδι για να οργανώνει το παιχνίδι (Scholes) και δύο ακραίους με διαφορετικά χαρακτηριστικά, που όμως προσέδιδαν στην ομάδα την ισορροπία που ανέφερα προηγουμένως. Και βέβαια είχε στην επίθεση τους Cole, Yorke με πιο ελεύθερους ρόλους για να αξιοποιούν τις μπαλιές απ την μεσαία γραμμή.

Η τακτική τώρα της Manchester United, ήταν σχετικά σφιχτή χωρίς ιδιαιτερότητες και εκπλήξεις. Βασιζόταν στην ομαδικότητα και ιδιαίτερα στην κίνηση χωρίς την μπάλα και στην τήρηση των θέσεων από τους ποδοσφαιριστές. Στα περισσότερα παιχνίδια, επέβαλλε απ’ την αρχή τον ρυθμό της με συνεχές passing game σε κοντινές και μεσαίες αποστάσεις, με στόχο να κουράσει την αντίπαλη άμυνα για να εκμεταλλευτεί τα όποια κενά δημιουργούνταν. Σε μερικά εκτός έδρας παιχνίδια βέβαια, απέναντι σε δυνατούς αντιπάλους, η τακτική θεώρηση άλλαζε, καθώς η ομάδα του Manchester, περίμενε τους αντιπάλους της με στόχο να κλέψει μπάλες και να χρησιμοποιήσει το μυαλό και τις πάσες ακριβείας των Beckham, Scholes για να εκμεταλλευτεί την ταχύτητα του Giggs και την εκτελεστική δεινότητα των Yorke,Cole.

Όσον αφορά την μεταφορά της τακτικής αυτής στο FM, με βάση την προσωπική μου καθαρά εκτίμηση, νομίζω ότι οι παρακάτω επιλογές θα ήταν οι πιο κοντινές σε αυτό που εφάρμοσαν οι κόκκινοι διάβολοι την σαιζόν 1998-1999

Formation

4-1-3-2 με τον αμυντικό χαφ λίγο πιο πίσω και τους υπόλοιπους 3 του κέντρου σε ευθεία

Players / Roles / Duty etc.

Peter Schmeichel  –  Goalkeeper
Dennis Irwin  –  Full Back (Support)
Jaap Stam  -  Central Defender (Defend)
Ronny Johnsen  -  Central Defender (Defend)
Garry Neville  - Full back (Support)
Roy Keane  -  Defensive Midfielder (Defend)
Ryan Giggs  -  Winger (Attack)
Paul Scholes  -  Deep Lying Playmaker/Box to Box (Support)
David Beckham  -  Defensive Winger (Support)
Andy Cole  -  Poacher  (Attack)
Dwight Yorke  -  Advanced Forward (Attack/Support)

Team Instructions

Philosophy     :   Balanced  / Control
Passing Style   : Shorter / Default
Creative Freedom  :  Default
Closing Down   :  Press More
Tackling   :  More Aggressive
Marking   : Mixed
Crossing   : Drill Crosses / Default
Roaming   :  Stick to Position